Pieśń, którą śpiewał bóg-sowa
銀の滴降る降るまわりに
Bogata grupa dzieci wyśmiewa ubogiego chłopca, lecz on milczy i wraca do starych rodziców. Bóg-sowa zjeżdża nisko tak, by chłopiec go dostrzegł, wchodzi do ich domu i zostaje przyjęty z ostatnim podzielonym posiłkiem. Od tej pory w chacie nie ma już pustki, a sowa śpiewa o srebrnych kroplach spadających dookoła.
od 3 lat
Źródło: Chiri Yukie, Ainu Shin'yoshu, 1923
Pieśń, którą śpiewał zając
Mały zając uważa się za najsprytniejszego w lesie i bez przerwy wszystkich zaczepia. Plącze się pod nogami OkiKurmiego, który łapie go spokojnie, tłumaczy, dlaczego tak nie wolno robić, i wypuszcza dopiero wtedy, gdy zając obiecuje poprawę. Od tego czasu zające w lesie stają się ciche i ostrożne.
dla najmłodszych
Źródło: Chiri Yukie, Ainu Shin'yoshu, 1923
Pieśń, którą śpiewała lisica
Lisica cały dzień wodzi rybaków za nos, zmienia głos i chowa im sprzęt, ciesząc się ich bieganiną po brzegu. Gdy morze podnosi falę, sama wpada w kłopoty na mokrych kamieniach, a rybacy wyciągają ją i puszczają bez wyrzutów. Odejmuje się od nich w milczeniu, dłużej niż kiedykolwiek wcześniej.
od 3 latfabuła zaadaptowana
Źródło: Chiri Yukie, Ainu Shin'yoshu, 1923
Pieśń, którą śpiewała wydra
Wydra dostaje ważną wiadomość do sąsiedniej osady, lecz po drodze rozprasza ją ryba, własne odbicie i krzak jagód. Na miejscu przekręca słowa tak bardzo, że dwie osady prawie się kłócą, zanim wszystko wyjaśniają spokojnie. Ajnuskie babcie tłumaczą potem, skąd u wydry to zdezorientowane spojrzenie.
od 3 lat
Źródło: Chiri Yukie, Ainu Shin'yoshu, 1923